10 ، 27 - گفته‌اند فيثاغورس در عهد [ كورش ] پادشاه فرس بود در طفلى ، و پادشاهت كورش سى سال بود . بعد از آن پسر او قاميسيوس پادشاه گشت . درين وقت فيثاغورس در حيات بود . فيثاغورس شصت سال در شهر ساموس به سر برد بعد از آن به جانب ايطاليا مراجعت نمود ، و از آنجا به جانب قروطونيا رفت ، و در آنجا هشت سال توقف نمود ، و چون از آنجا نيز برانگيخته شد به طرف ماطابون رفت ، و در آنجا پنج سال به سر برد و فوت شد . 10 ، 28 - طعام صباح او سر كاو عسل بود ، و وقت شام نان و آب بود و سبزىها ، و طعام مطبوخ او از قربانىهاى كاهنان بود كه براى حق سبحانه و تعالى قربان مىنمودند . چون رياست و بزرگى صورت‌ها كه در آن زمان تعظيم مىنمودند به او قرار يافت ؛ رئيس كاهنان شد ؛ بعد از آن غذاى خود را از چيزى ترتيب كرد كه كم گرسنه شود و تشنه گردد . 10 ، 29 - و هرگاه كه شخصى به جهت شنيدن سخنان دلپذير او به خدمت او مىآمد ؛ با او به طريق درس و اثبات دليل سخن مىكرد ، و يا به طريق موعظت و پند . 10 ، 30 - روزى به جهت خوشوقت ساختن شاگردان به منزل رفت كه به ايشان صحبت دارد ، و پيش از آنكه ايشان متفرق و پريشان شوند ، در آن خانه مردى بود كه او را ميلون مىگفتند ، كه ناگاه مردى درآمد بر ايشان از اهل قروطونيا كه نام او قولون بود ، و او به حسب مال و شرف از امثال و اقران امتيازى داشت ، و ازين جهت تفوق و زيادتى بر مردم مىنمود ، و جور و ستم روا مىداشت . 10 ، 31 - چون به مجلس حكيم فيثاغورس در آمد و نشست شروع در مدح و ستايش خود كرد . فيثاغورس او را زجر و ملامت نمود و گفت : ترا در استخلاص نفس از بدىها بايد كوشيد . قولون را غضب و خشم